*     Bebeğinizi yatağına yatırdığınız zaman ağlıyorsa, pek çok uzmanın dediğinin aksine, ağlaması geçinceye dek
onu bırakmayın. Geri dönün ve onu yatıştırın. Eğer bebek onu yatağına yatırırken ağlamaya başlarsa, kucağınıza
alın, yatıştırın ve tekrar yatağına koyun. Sakinleşene kadar bunu tekrarlayın. Gerekirse 120 kere de aynı hareketi
tekrarlayabilirsiniz. Amerikan Pediatri Derneği için bir uyku rehberi hazırlayan Dr.George Coben ise bunun pek
pratik bir yöntem olmadığı kanısında. Dr. Coben, "Bu sürekli kucağa alıp, yatağa koyma işlemi anne babaları
bitkin düşürebilir" diyor.

*     Parola sükunet: Bebeğin ağlaması sizi en derin uykunuzdan uyandırsa bile öfkelenmek, panik yapmak yok!
italyan pedagog Luisa Garofi, "Anne baba çocuğa tüm duygularını aktarır. Özelliklede kaygısını. Bebek ağlamaya
başladığında yapılacak ilk iş onu sakinleştirmektir. Bir okşamanın bu durumda büyüleyici bir etkisi vardır.
Bebeğin yanağına, bacağına, eline dokunmanın çok yararlı bir etkisi vardır" diyor. Garofi, bebeğin ağlayarak bize
iletmek istediği mesajı nasıl anlayabiliriz, sorusuna şu yanıtı veriyor: "Bu kuşkusuz anne baba olmanın en zor
kısmı.  Öncelikle  bulunduğu  ortamın  bebeğe sükunet,   huzur sağlayıp sağlamadığından  emin  olmalıyız.
Gerekiyorsa altını değiştirmek, gürültü olup olmadığını ve oda ısısını  kontrol etmek...  Bebeğin kurnazlık
yapabileceğini de unutmamak gerek. Eğer en ufak bir viyaklamada anne ve babasının yanına koştuğunu fark
ederse, gecede birkaç kez bu hileye başvurabilir. Bu yüzden anne babanın çocuğunu fazla şımartmaması, ona
hep sakin, paniksiz yaklaşmasını öneriyoruz." Dr. Garofi anne babanın kaygısının bulaşıcı olduğunu, çocuğun
özellikle de yeni doğanın temas halinde oldukları tüm hisleri kaydettiklerini söylüyor: "Örneğin zor bir hamilelik
sonucu doğan, ya da anne baba tarafından istenmeyen bebek, anne karnında 9 ayı huzur içinde geçirmiş bir
bebekten daha çok ağlar."